Szkło jest wrogiem — z resztą można sobie poradzić
Fotografowanie Tokyo Skytree, wewnątrz i na zewnątrz
Najbardziej rozczarowujące zdjęcia ze Skytree zawodzą z jednego powodu: odbicia w szybach tarasu widokowego. Ten przewodnik pokazuje, jak sobie z tym poradzić, jakie ustawienia naprawdę działają nocą, i gdzie stanąć na zewnątrz, by zrobić zdjęcia, których nie da się zrobić od środka.
Zarezerwuj wejście na Skytree ↗Zasady
Fotografowanie do użytku prywatnego jest dozwolone na obu poziomach widokowych. Statywy i monopody — nie, a w tak zatłoczonej galerii i tak byłyby niepraktyczne. Lampa błyskowa jest technicznie dozwolona, ale przez szybę zupełnie bezużyteczna i wręcz szkodliwa dla Twojego zdjęcia, więc wyłącz ją, zanim wjedziesz na górę.
Pokonywanie odbić
To cała gra. Przyłóż przód obiektywu fizycznie do szyby — nie blisko niej, tylko wprost na nią. To usuwa niemal wszystkie wewnętrzne odbicia jednym ruchem. Jeśli Twój obiektyw ma gumową osłonę, użyj jej jako uszczelki. Jeśli fotografujesz telefonem, otocz obiektyw wolną dłonią przy szybie, żeby stworzyć uszczelnienie. Ciemne ubranie pomaga bardziej, niż mogłoby się wydawać, bo to Ty jesteś najjaśniejszą rzeczą, która się odbija.
Ustawienia nocne
Miasto jest znacznie jaśniejsze, niż wygląda, a typowym problemem jest rozmycie, a nie ciemność. Oprzyj aparat lub telefon o szybę, która posłuży też jako statyw. Trzymaj czas migawki tak krótki, jak to możliwe, podnoś raczej ISO niż zwalniaj migawkę, i zrób kilka ujęć wszystkiego, na czym Ci zależy — jedno z nich wyjdzie ostre.
Niebieska godzina
Najlepsze dwadzieścia minut na fotografię to nie sam zachód słońca, tylko chwila tuż po nim, gdy niebo wciąż ma głęboki błękit, a światła miasta są już w pełni włączone. Wcześniej światła giną w dziennym świetle; później niebo robi się czarne, a zdjęcie traci głębię. Jeśli rezerwujesz termin pod fotografię, staraj się być na tarasie około pół godziny przed zachodem słońca i zostać przez cały ten czas.
Co fotografować z tarasu
Oprzyj się pokusie fotografowania wszystkiego szerokim kadrem. Najlepsze zdjęcia z góry bywają zwykle kadrowane blisko: pojedyncza estakada wijąca się przez siatkę ulic, Sumida łapiąca ostatnie światło, Tokyo Tower jako mały, pomarańczowy szczegół. Szerokie ujęcia niekończącego się szarego miasta rzadko przetrwają podróż do domu.
Szklana podłoga
Sfotografuj prosto w dół, z obiektywem przy szybie i stopami ledwie widocznymi w kadrze — to zdjęcie, które działa. Tam na dole jest ciemno, a powierzchnia jest porysowana milionami butów, więc spodziewaj się miękkości i wykorzystaj ją, zamiast z nią walczyć.
Fotografowanie samej wieży
Nie da się tego zrobić z jej wnętrza, a wieża jest o wiele bardziej fotogeniczna niż większość tego, co widać z jej szczytu. Najbardziej znanym miejscem jest most Jikken nad rzeką Kita-Jikken, kilka minut spacerem od podstawy, gdzie w bezwietrzne dni cała wieża odbija się w wodzie. Brzeg Sumidy i mosty prowadzące do Asakusy dają Ci wieżę ze starą dzielnicą na pierwszym planie.
Uchwycenie całej wieży w kadrze
Ma 634 metry wysokości, a Ty będziesz stać blisko, więc potrzebny jest szeroki obiektyw i spory dystans. Klasycznym rozwiązaniem jest przejście na drugą stronę rzeki i fotografowanie od strony Asakusy, co daje wystarczający dystans, by zmieścić wieżę w kadrze, a zarazem coś ciekawego na pierwszym planie.
Fotografowanie nocnego oświetlenia
Dwa główne projekty oświetlenia różnią się dość mocno pod względem fotograficznym. Iki oświetla centralny trzon na niebiesko i pozostawia konstrukcję ciemną, co daje smukłą, bladą kolumnę i najlepiej wychodzi na tle wciąż niebieskiego nieba. Miyabi oświetla zewnętrzną stal na fioletowo i złoto, co czyta się jako konstrukcja i dobrze wygląda na tle pełnej czerni. Jeśli planujesz nocne zdjęcie z zewnątrz, warto sprawdzić, który projekt jest zaplanowany na dany wieczór.