Het glas is de vijand — al het andere is beheersbaar
De Tokyo Skytree fotograferen, van binnen en van buiten
De meeste teleurstellende Skytree-foto's mislukken om één reden: reflecties in het uitkijkglas. Deze gids behandelt hoe u dat verslaat, welke instellingen 's avonds echt werken, en waar u buiten moet staan voor de opnames die u vanbinnen niet kunt maken.
Boek uw Skytree-toegang ↗De regels
Fotografie voor persoonlijk gebruik is toegestaan op beide uitkijkniveaus. Statieven en monopods niet, en in een galerij die zo druk is, zou dat sowieso onpraktisch zijn. Flitsen is technisch gezien toegestaan maar volkomen nutteloos door glas heen en actief schadelijk voor uw eigen foto, dus zet hem uit voordat u naar boven gaat.
Reflecties verslaan
Dit is het hele geheim. Zet de voorkant van de lens fysiek tegen het glas — niet ernaast, erop. Dat elimineert vrijwel elke interne reflectie in één klap. Als uw lens een rubberen zonnekap heeft, gebruik die dan als afdichting. Als u met een telefoon fotografeert, maak dan met uw vrije hand een kom rond de lens tegen het glas om een afdichting te creëren. Donkere kleding dragen helpt meer dan het klinkt, omdat u zelf het felste ding bent dat wordt gereflecteerd.
Nachtinstellingen
De stad is veel helderder dan hij eruitziet, en het probleem is wazigheid, niet duisternis. Zet de camera of telefoon steun tegen het glas, dat ook als statief dient. Houd de sluitertijd zo kort mogelijk, verhoog de ISO in plaats van de sluitertijd te verlagen, en maak meerdere opnames van alles waar u om geeft — één daarvan zal scherp zijn.
Het blauwe uur
De beste twintig minuten voor fotografie zijn niet bij zonsondergang, maar kort erna, wanneer de hemel nog een diep blauw vasthoudt en de stadslichten volledig branden. Daarvoor gaan de lichten verloren in daglicht; erna wordt de hemel zwart en verliest de foto zijn diepte. Als u een tijdslot boekt voor fotografie, probeer dan ongeveer een half uur voor zonsondergang op het dek te zijn en te blijven tot erna.
Wat te fotograferen vanaf het dek
Weersta de drang om alles breed te fotograferen. De beste foto's van hierboven zijn doorgaans strak: één snelweg die door het raster kronkelt, de Sumida die het laatste licht vangt, de Tokyo Tower als klein oranje detail. Brede opnames van een eindeloze grijze stad overleven de thuisreis zelden goed.
De glazen vloer
Fotografeer recht naar beneden met de lens op het glas en uw voeten net in beeld — dat is de foto die werkt. Het is daar donker en het oppervlak is bekrast door miljoenen schoenen, dus verwacht wat onscherpte en omarm die in plaats van ertegen te vechten.
De toren zelf fotograferen
Dit kunt u niet van binnenuit doen, en de toren is veel fotogenieker dan het meeste wat u ervanaf kunt zien. De bekendste plek is de Jikken-brug over de Kita-Jikken-rivier, een paar minuten lopen van de voet, waar de hele toren op windstille dagen weerspiegelt in het water. De oever van de Sumida en de bruggen naar Asakusa geven u de toren met de oude wijk op de voorgrond.
De hele toren in beeld krijgen
Hij is 634 meter hoog en u staat er dichtbij, dus zijn zowel een groothoeklens als een flinke afstand nodig. De klassieke oplossing is de rivier oversteken en vanaf de kant van Asakusa fotograferen, wat u genoeg afstand geeft om de toren erin te krijgen met tegelijk iets interessants op de voorgrond.
De nachtelijke verlichting fotograferen
De twee belangrijkste verlichtingsontwerpen zijn fotografisch behoorlijk verschillend. Iki verlicht de centrale schacht in blauw en laat het frame donker, wat als een slanke, bleke zuil overkomt en het beste werkt tegen een nog blauwe hemel. Miyabi verlicht het buitenste staal in paars en goud, wat als constructie overkomt en goed werkt tegen volledig zwart. Als u een nachtelijke opname van buitenaf plant, is het de moeite waard om te controleren welk ontwerp voor die avond gepland staat.